Cement gipsowo zuzlowy.

Cement gipsowo żużlowy. W produkcji cementu gipsowozużlowego wykorzystane jest siarczanowe aktywowanie żużla. W tym wypadku aktywatorem jest surowy giPIS dwuwodny (CaS04 2H20) lub anhydryt (CaS04). Produkcja cementu gipsowożużlowego jest stosunkowo prosta. Polega ona na jednoczesnym zmieleniu Tł -7- 85010 żużla granulowanego wielkopiecowym, 12 -7- 18010 gipsu dwuwodnego lub anhydrytu i 2 -7- SOfo klinkieru lub cementu portlandzkiego. Continue reading „Cement gipsowo zuzlowy.”

Magazynowanie i pakowanie

Magazynowanie i pakowanie odbywa się tak samo jak w produkcji cementu portlandzkiego. Pod względem ekonomicznym produkcja cementu gipsowożużlowego jest znacznie tańsza niż cementu portlandzkiego lub hutniczego. Surowce bowiem są tanie, sam proces technologiczny nieskomplikowany, przy tym małe zużycie paliwa (tylko do suszenia żużla). Nakłady inwestycyjne budowy zakładu produkującego cement g. tpslowożużl9lwy są również małe, odpada bowiem zupełnie budowa oddziałów wydobycia i przygotowania surowca oraz wypalania klinkieru. Continue reading „Magazynowanie i pakowanie”

W budownictwie stosuje sie dwa typy kontenerów: klatkowy i ramkowy

Dzięki prawie dwukrotnemu zwiększeniu się wydajności samochodu zaoszczędza się wydatków na transport samochodowy, a nawet uzyskuje możliwość zmniejszenia ilości taboru samochodowego do transportu cegły. W budownictwie stosuje się dwa typy kontenerów: klatkowy i ramkowy. Typem pojemnika klatkowego jest pojemnik radzieckiego racjonalizatora Malcewa na 60 cegieł. Pojemnik ten składa się z podstawki stalowej z 4 hakami ze składanych ścian bocznych, połączonych ze sobą zawiasami. Ścianki boczne mają ramkę zewnętrzną wykonaną z okrągłej stali o średnicy 16 mm, wypełnioną poprzeczkami z płaskowników 30 X 6 mm. Continue reading „W budownictwie stosuje sie dwa typy kontenerów: klatkowy i ramkowy”

Kanaly otwarte

Według prof. Cz. Zakaszewskiego w kanałach ziemnych nie ubezpieczonych, w glinie, w dość grubym piasku, torfie średnio rozłożonym przyjmujemy zwykle dopuszczalną największą średnią prędkość wody 12. 3. Kanały otwarte Zaprojektowanie kanału otwartego sprowadza się do ustalenia: – trasy kanału, – profilu podłużnego, Przy głębokościach cieku innych niż 1 m należy uwzględnić współczynniki zmniejszające albo zwiększające prędkość w zależności od głębokości cieku: Skarpy rowów, ulegające uszkodzeniom wskutek rozmywania przez wody deszczowe spływające po skarpie lub wody gruntowe przesiąkające do rowu, zabezpiecza się przez darniowanie, rzadziej przez obsiew trawą. Continue reading „Kanaly otwarte”

Drenowanie

Drenowanie powinno obniżyć zwierciadło wody gruntowej do poziomu o 0,5 m poniżej podłóg najniżej położonych użytkowanych pomieszczeń. Głębokość założenia sączków i ich rozstawienie musi być dostosowane do osiągnięcia wymaganego warunku. Im głębiej założymy sączki, tym większe mogą być odstępy między nimi (przy drenowaniu systematycznym). Głębokość drenów jest ograniczona przez poziom wody w odbiorniku, przez poziom zalegania podłoża przepuszczalnego, przez materiał drenów oraz trudności wykonawstwa i koszty rosnące wraz z głębokością. Sączki ceramiczne wypalane z gliny można układać na głębokości 3-; . Continue reading „Drenowanie”

Podlaczenie do kanalu ogólnosplawnego powieksza przeplywy w sieci

Według przepływów w poszczególnych odcinkach i ich spadków oblicza się średnice drenów. Odpływy z drenażu opaskowego kieruje się tak, jak i z drenażu systematycznego – do cieków lub rowów. Najczęściej stosowanym- drenażem na terenie miasta jest drenowanie pierścieniowe. Odpływy z tych układów kieruje się przeważnie do sieci kanalizacyjnej. Podłączenie do kanału deszczowego w sieci rozdzielczej nie sprawia żadnych trudności. Continue reading „Podlaczenie do kanalu ogólnosplawnego powieksza przeplywy w sieci”

wytworzony przez Devillea blok aluminiowy

W r. 1825 udało się Duńczykowi Oerstedowi, a w 2 lata później Niemcowi Wohlerowi wydzielić aluminium przez działanie metalicznego potasu na chlorek glinu. Otrzymali oni jednak metal pod postacią proszku, z którego nie udało się wytworzyć większych brył. Dopiero w r. 1852 Francuz Sainte-Claire Deville, zastępując potas znacznie tańszym metalicznym sodem, doprowadza do potanienia produkcji. Continue reading „wytworzony przez Devillea blok aluminiowy”

TECHNOLOGIA ALUMINIUM

TECHNOLOGIA ALUMINIUM 1. 1. RYS HISTORYCZNY Kolejność pojawienia się metali w powszechnym zastosowaniu nie idzie w parze z ich procentową zawartością w skorupie ziemskiej. Najpierw znalazła zastosowanie miedź, następnie żelazo, a dopiero później aluminium. Fakt ten łączy się z różnymi stopniami trudności oddzielania metali od innych składników występujących w rudach. Continue reading „TECHNOLOGIA ALUMINIUM”

metoda mokra jest szeroko stosowana

Dlatego też metoda mokra jest szeroko stosowana. Surowce wyjściowe, dozowane w odpowiednim stosunku, są przenoszone do zbiorników, w których ulegają rozdrobnieniu i wymieszaniu. Przez dodanie wody powstaje szlam o zawartości wody do 40%. Szlam ten przechodzi przez sito o prześwicie oczek 5 mm, a następnie jest kierowany za: pomocą pomp do młynów rurowych, przystosowanych do mielenia na mokro, W młynach uzyskuje się jednorodny szlam o konsystencji gęstej śmietany, który przechodzi do specjalnych zbiorników. Zbiorniki są zaopatrzone w mieszadła lub bełkotki z-e sprężonym powietrzem, co zapewnia dokładne przemieszanie i zhomogenizowanie masy oraz ewentualną jej korekturę przed wejściem do pieców obrotowych. Continue reading „metoda mokra jest szeroko stosowana”